Zo, na 10 jaar is het genoeg geweest. En waarom? In 1995 begonnen we Brigade M om een positieve bijdrage te leveren aan de RAC-beweging in Nederland (en later Europa). De eerste jaren probeerden we wat leven in de brouwerij te trappen in ons eigen landje, met enig succes. Er kwamen wat optredens, andere groepen pakten de handschoen op en er was zowaar sprake van een vorm van nationalistische muziek-organisatie. Arrogant als we zijn besloten we toen dat het tijd was voor Europa.

En nu, ruim 50 optredens in 17 verschillende landen verder moeten we helaas vaststellen dat het merendeel van ons publiek (bij optredens dan) geen interesse toont in onze boodschap, slechts geïnteresseerd is in de ‘eigen’ beweging en nauwelijks over de grenzen kijkt. Wij hebben niet de illusie dat we ‘de mens’ kunnen veranderen, maar als we tijdens onze optredens op de Europese podia nog steeds uitingen van kortzichtig chauvinisme en reaktionaire uitingen moeten gadeslaan, dan is er iets mis met ons, of met hen.

We hebben een decennium gepoogd wat orde te scheppen in de hoofden van velen die zich nationalist noem(d)en, maar de ‘oogst’ stelt teleur. Moeten we dan nog maar een Europese Tour doen? Nog een CD uitbrengen na deze? Wat valt er nog te overtreffen en hetzelfde kunstje nog jaren herhalen daar voelen we helemaal niks voor, het blijft tenslotte propaganda, geen hobby!

Wat de antifa, politiek en links- en rechtse tegenstanders nooit gelukt is tien jaar doen we dus maar zelf, Brigade M houdt per 31-12-2005 op te bestaan. Maar wij komen terug op de podia, geluidsdragers en vanzelfsprekend in het nieuws. Onder welke naam en in welke bezetting dat blijft afwachten, maar ze zijn nog niet van ons af.

Oderint dum Metuant (Laat hen haten, zolang zij vrezen!)

Sassem, december 2005